Dit is het getuigenis van een kaderlid van een grote onderneming dat op zijn veertigste een KMO heeft overgenomen.

Elke avond, je kunt er je klok op gelijkzetten, is de hele clan verzameld voor het avondeten, om de planning voor het komende weekend of de volgende vakantiebestemming te bespreken, terwijl de kip koud ligt te worden op het bord, het haardvuur gezellig knettert en de blik af en toe afdwaalt naar de beelden op de versleten TV.

Als echtgenoot of papa een keurige baan heeft in een degelijke onderneming of in een onbesproken openbare dienst, dobbert het gezin rustig verder op de stroom van de maandlonen die vader binnenbrengt. Het maakt van de "pater familias" van acht tot vijf geen opgemerkte figuur, dat niet. Maar de angst, de twijfels, de maanden "zonder" die volgen op de maanden "met", de moeilijke beslissingen die soms niet alleen de toekomst hypothekeren ... die zijn voor de anderen! Voor zelfstandigen, bazen van KMO's, avonturiers, jawel! ... Mensen die, door God mag weten welke duivel gekweld, ervan houden om een gevaarlijk leven te leiden, financiële risico's nemen, laat, doodmoe en slecht gehumeurd thuiskomen, of erger nog ... de zekerheid van hun gezin op het spel zetten ...

Een beroerd cliché of hebt u het zelf ook meegemaakt? Een beetje van beide allicht ...
En geluk? Is dat alleen maar te vinden in de dagelijkse sleur? Niet noodzakelijk ...

En toch, wanneer bepaalde levens- of beroepsomstandigheden iemand ertoe brengen om professioneel een andere weg in te slaan, om over te stappen van het veilig gestelde comfort naar het avontuur van een KMO, davert de gezinsstructuur op zijn grondvesten. Omdat datgene wat al niet gemakkelijk is voor jezelf, zelfs niet wanneer je goed weet wat je wilt en waar je naartoe wilt, nog veel moeilijker is voor de omgeving. Voor hen worden de motivaties van de avonturier dan lichtjes absurd (zo'n beetje als de verliefdheid van een overjaarse puber?), ja zelfs verontrustend ("delirium tremens"?).

Maar stap na stap, beetje bij beetje, leer je dat ondernemen ook betekent dat je je creativiteit ten volle kunt botvieren. Dat het avontuur van een overname heel erg lijkt op het leven zelf.

En dan ontdek je opnieuw vanaf wanneer motivatie de drijvende kracht wordt achter prestaties en dus ook plezier. Dan kan een gezinseenheid die ooit als een rustig beekje voort kabbelde, sneller en minder comfortabel gaan leven, als een wild stromende rivier, met successen en tegenslagen voor diegenen die er zich op wagen. Men ziet elkaar minder, maar de thuiskomst wordt telkens veel intenser beleefd. Relaties krijgen meer diepgang, de gesprekken zijn verrijkender en meer gevarieerd. En dan blijkt ook dat de passie aanstekelijk werkt. Een beslissing waarin men aanvankelijk gewoon mee werd gesleurd, wordt zo een project dat enigszins door iedereen wordt gedeeld, tot in de kleinste details van het alledaagse: van de overalls uit de werkplaats die plots in de familiale wasmand terechtkomen tot een onderwijsstaking waarvan handig gebruik wordt gemaakt om papa een handje te helpen.

Uiteraard ga je nooit echt gegarandeerd een zorgeloze toekomst tegemoet: er zijn ook KMO's waar het geluk ver te zoeken is ...
Met angst, stress, vermoeidheid ... moet een bedrijfsleider elke dag opnieuw leren leven, maar plezier, vreugde en trots maken veel goed.

Als het project op begrip kan rekenen en iedereen de passie deelt ... geloof me maar: da's een grote hulp!